คำพยานชีวิต อนุวัฒน์

ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ทรงอวยพรข้าพระองค์มากเกินกว่าที่ข้าพระองค์จะนับได้

ขอบคุณสำหรับความรักและความเมตตาที่ทรงมีต่อข้าพระองค์

ผม นายอนุวัฒน์ พาแอะ ผมเกิดในครอบครัวที่ไม่เป็นคริสเตียน ในตอนเด็ก ๆ นั้นตากับยายจะทำพิธีกรรมทางศาสนา คือ พิธีมัดมือเลี้ยงผี ในการทำพิธีเหล่านี้ผู้ใหญ่ก็จะดื่มเหล้ากัน ในการทำนาจะมีการเลี้ยงผีทุกปีเพราะเขาเชื่อว่าผีจะดูแลปกป้องข้าวในนาเพื่อให้ได้ผลผลิตที่ดี แม้ผมและครอบครัวจะทำพิธีกรรมแบบนี้ทุกปี แต่ครอบครัวไม่ค่อยมีความสุข พบเจอแต่ปัญหา คนในครอบครัวเจ็บไข้ได้ป่วยบ่อยจึงต้องมีการมัดมือเลี้ยงผีเพราะเชื่อว่าผีสามารถรักษาได้แต่ก็ไม่หายขาดและเป็นแบบนี้มาตลอดจนกระทั่งครอบครัวของผมกลับมารู้จักกับพระเจ้าแต่ผมเป็นคริสตเตียนตามพ่อแม่ ไม่รู้จักกับพระเจ้าเป็นการส่วนตัว หลาย ๆ อย่างในครอบครัวของผมก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ เป็นเพราะพระคุณของพระเจ้าที่ทำให้ครอบครัวได้พบเจอกับความสว่าง ดังที่พระคัมภีร์ได้กล่าวไว้ว่า “เพราะว่าไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดซึ่งพระเจ้าทรงกระทำไม่ได้” ในพระธรรมลูกา 1:37

ตอน 8 ขวบพ่อแม่ส่งผมไปเรียนและอยู่หอพักของคริสตจักรบ้านซิแบร ผมได้นมัสการพระเจ้าทุกเช้าทุกเย็น ได้ฟังเรื่องราวของพระเจ้าผมไปค่ายต่างๆ เช่น ค่ายรวี ค่ายฟื้นฟู ค่าย153 ทำให้ผมได้รู้จักกับพระเจ้ามากขึ้น ผมเป็นเด็กในโครงการตั้งแต่ ป.1  จนใกล้จบ ป .6 พ่อแม่บอกกับผมว่า ให้ผมไปอยู่หอพักของโรงเรียนไหมหรือไปบวชเรียนเป็นเด็กวัดก็ได้ พ่อแม่ไม่มีเงินส่งเรียนต่อแล้วเพราะถ้าอยู่หอพักที่โบสถ์ก็ต้องเสียค่าเทอม ผมบอกกับพ่อแม่ว่าผมอยากอยู่หอพักที่โบสถ์ ไม่อยากอยู่หอโรงเรียน อยู่โบสถ์มีโอกาสพัฒนาตนเองมากมายและได้เรียนรู้ที่จะติดตามพระเจ้ามากขึ้น หลังจากนั้นผมก็เข้านอนอธิษฐานกับพระเจ้าขอให้พระเจ้าทำการอัศจรรย์ในความฝันของผม ผมก็ฝันว่ามีสาวสวยคนหนึ่งพาผมไปในแม่น้ำแล้วก็หันหลังมาหาผมปรากฏว่าไม่ใช่คนแต่เป็นผี ผมฝันอย่างนี้ 3 ครั้ง แล้วก็เล่าให้พ่อแม่ฟัง พ่อแม่บอกกับผมว่าไม่ต้องไปบวชเรียนแล้วแต่ให้ไปอยู่หอพักโรงเรียนนะลูก ผมบอกคำเดียวว่าผมจะอยู่หอพักคริสเตียน แล้วผมก็ไปสมัครที่ศูนย์พัฒนาเด็กคริสตจักรบ้านห้วยน้ำขาว เมื่อใกล้ถึงวันรายงานตัวผมให้คนในหมู่บ้านผมไปบอกพ่อแม่ผมว่าต้องพาลูกไปรายงานตัว ในวันที่รายงานตัว ผมดีใจมากที่เห็นแม่มา ผมขอบพระคุณพระเจ้ามากพระเจ้าทรงทันเวลาเสมอ พระองค์ไม่เคยสาย พระองค์พร้อมที่จะช่วยเหลือผมเสมอ พระองค์ทำให้ผมได้เรียนต่อในระดับมัธยมต้น ทำให้ผมนึกถึงในพระธรรมเยเรมีย์33:3 กล่าวไว้ว่า “จงทูลเราและเราจะตอบเจ้าและจะบอกสิ่งที่ใหญ่ยิ่งและที่ซ่อนอยู่ซึ่งเจ้าไม่รู้นั้นให้แก่เจ้า”

แล้ววันหนึ่งในหอพักมีการนมัสการ อาจารย์ซอซะชี บัวบาน ได้แบ่งปันพระคัมภีร์ในเรื่องการกลับใจในชีวิตและเป็นเจ้าของชีวิต ในวันนั้นผมจึงรับเชื่อ (เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2552) และผมมีความสุขมากที่ต้อนรับพระเยซูคริสต์ให้เป็นพระผู้ช่วยให้รอดเพราะผมเป็นคนบาปและไม่สามารถลบล้างบาปของตนเองได้ มีพระเยซูเพียงองค์เดียวเท่านั้นที่สามารถช่วยผมได้ เมื่อก่อนนั้นผมเป็นคนขี้อายไม่กล้าแสดงออก ขี้เกียจ เอาแต่ใจ เป็นเด็กเกเร เรียนไม่เก่ง ไม่ตั้งใจเรียน เกรดเฉลี่ยไม่ดี ไม่ชอบเข้าโบสถ์เท่าไหร่ ทั้งผมและครอบครัวไม่ชอบการนมัสการไม่ชอบอธิษฐานไม่ชอบอ่านพระคัมภีร์ ไม่เชื่อฟังพ่อบ้านแม่บ้าน(เมื่ออยู่หอพัก) แต่เมื่อผมต้อนรับพระเยซูคริสต์ให้เป็นเจ้าของชีวิตของผมแล้วชีวิตผมได้รับการเปลี่ยนแปลงจากพระเจ้าอย่างมาก พระเจ้าทรงมีแผนการที่ดีที่ทำให้ผมเป็นคนที่มีความกล้าแสดงออกมากขึ้น ผมได้เข้าโครงการเด็ก 153 และ CYL CYL มีความหมายว่าเยาวชนผู้นำคริสเตียนคนรุ่นใหม่ ซึ่ง 2 โครงการนี้เป็นโครงการที่มีความต่อเนื่องกันคือช่วยสร้างให้พวกเรามีความเป็นผู้นำ ทั้ง 2 โครงการนี้ทำให้ผมเป็นคนตั้งใจเรียนมากขึ้นมีความขยันมากขึ้นและเกรดเฉลี่ยของผมก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เป็นความรักของพระเจ้าที่ทำให้ผมได้รับการเปลี่ยนแปลง

ผมได้ประกาศตนเองว่าเป็นคริสเตียนอย่างแท้จริงโดยการรับบัพติสมา เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2554 ณ คริสตจักรบ้านห้วยน้ำขาว คนที่ให้บัพติสมาผม คือ ศาสนาจารย์ อำพล ดีน้อย ทุกวันนี้ผมมีความกล้าแสดงออกมากขึ้น เช่น ในการสอนเด็ก ๆ การเป็นพี่เลี้ยงค่ายต่าง ๆ ทำให้ผมกล้าที่จะเป็นพยานชีวิตถึงความรักและพระพรจากพระเจ้าให้กับคนอื่น ๆ ฟังมากขึ้นเพื่อให้คนเหล่านั้นได้รู้จักพระเจ้าผ่านทางคำพยานชีวิตของผม และให้เห็นถึงการอัศจรรย์ของพระเจ้าไม่ว่าผ่านทางผมเองหรือครอบครัวผม

ผมอยากจะบอกให้กับทุกคนรู้ว่า พระเจ้าของเรานั้นยิ่งใหญ่และอัศจรรย์เกินกว่าที่ใคร ๆ จะรู้จัก เพราะพระเจ้าของเราไม่เคยสายแต่ทรงทันเวลาเสมอพระเจ้าพร้อมที่จะช่วยเหลือผมเสมอ ให้มีความเชื่อและอธิษฐานกับพระเจ้าผู้ทรงมีฤทธานุภาพและเต็มเปี่ยมด้วยพระคุณที่ไม่มีผู้ใดเทียบได้ ดังที่พระธรรมยากอบ 5:16 กล่าวไว้ว่า “คำอธิษฐานของผู้ชอบธรรมนั้นมีพลังทำให้เกิดผล”

เป้าหมายที่ทำให้ผมอยากเรียนพระคัมภีร์

ผมอยากถวายตัวของผมเองเพื่อทำงานรับใช้พระเจ้าโดยตรง เช่น การทำงานในคริสตจักร การดูแลเด็ก การนำผู้คนกลับมารับเชื่อ หรือในเรื่องการออกไปประกาศตามกิ่งคริสตจักร หรือในที่ต่าง ๆ เช่นในประเทศ หรือนอกประเทศ และการหนุนใจผู้อื่น หรืออาจจะเป็นงานรับใช้ในด้านอื่น ๆ ที่ผมสามารถทำได้

ผมได้ตอบสนองการทรงเรียกของพระเจ้าโดยการถวายชีวิตของผมเองรับใช้พระเจ้า และตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้ ถึงแม้ผมเองจะไม่มีเงินที่จะเรียนแต่ผมเองจะพยายามเท่าที่ผมสามารถทำได้ และผมเชื่อแน่ว่าพระเจ้าจะทรงจัดเตรียมสิ่งที่ดีที่สุดให้กับผมและคอยช่วยเหลือผมในเวลาที่ผมขัดสนเพราะพระเจ้าทรงมีแผนการที่ดีสำหรับผม และผมก็จะทำให้ดีที่สุดเพราะผมคิดว่าการมีชีวิตอยู่ก็เพื่อพระคริสต์และการตายก็ได้กำไร และสิ่งนี้เองที่ทำให้ผมอยากจะเรียนพระคัมภีร์ซึ่งเป็นการเสริมสร้างชีวิตของผมให้มีภาวะการเป็นผู้นำที่มีความอดทนและมีการถ่อมใจมากขึ้น ผมขอการทรงนำที่มาจากพระเจ้าและต่อจากนี้ไปผมจะไม่กลัวอันตรายใด ๆ เพราะพระเจ้าทรงสถิตอยู่กับผมในวันนี้และตลอดไป อาเมน

Comments