มุมมองใหม่และความเป็นจริงที่ฉันได้รับ

   สวัสดีค่ะฉันชื่อนางสาว พัชรินทร์ ชื่อเล่นมายด์  ในช่วงมัธยมปลายได้รู้จักพระเจ้าแล้วแต่ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพระเจ้านั้นห่างไกลกันมาก ฉันใช้ชีวิตเหมือนกับวัยรุ่นทั่วไปเกเรเป็นส่วนใหญ่ ชอบหาเรื่องมาให้ครอบครัวปวดหัวเกือบทุกวัน  ในชีวิตตอนนั้นคิดถึงแต่ว่าพรุ่งนี้จะทำอะไรจะไปไหนไม่ได้คิดถึงอนาคตเลย พอเข้า ม.6 มันก็ต้องมีการเตรียมตัวมากมายที่จะเข้าสอบมหาวิทยาลัย มายด์ก็เป็นคนหนึ่งที่อยากจะเรียนในคณะที่ตัวเองชอบตัวเองถนัดที่สุดในคณะศิลปศาสตร์ เอกดนตรีสากล  เพราะฉันอยู่ในวงโยธวาทิตของโรงเรียนเล่นทรัมเป็ตและรับใช้ในโบสถ์อยู่ในทีมนมัสการ  ความรู้สึกตอนจบ ม.6 มานั้นมันมีความรู้สึกว่า  ต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง จึงสละสิทธิ์ ที่จะไปสอบดนตรี ความรู้สึกตอนนั้นมันเหมือนอยากหนีออกไปจากเพื่อนแล้วไปสมัครเรียนพระคัมภีร์แต่ไม่ผ่านเพราะว่าสอบภาษาอังกฤษไม่ผ่าน รู้สึกเสียใจมากเพราะคิดว่าพระเจ้าให้ไปเรียน แต่ทั้งหมดนั้นฉันก็ได้คิดไปเองว่าพระเจ้าจะให้ฉันเข้าเรียนพระคัมภีร์  แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าพระเจ้าก็ได้จัดเตรียมสิ่งที่ดีกว่าให้ฉัน

ที่ศูนย์อบรม NRTC

   3 วันหลังรู้ผลสอบ ศิษยาภิบาลในโบสถ์ของฉันก็แนะนำรู้จักกับวายแวมและมีอีกหลายคนที่คอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลังได้แนะนำ ให้รู้จักศูนย์อบรม NRTC ที่อยู่ภายใต้องค์กรวายแวม ฉันได้มาพักอยู่ที่ NRTC และเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงปีที่1 เรียนคณะมนุษย์ศาสตร์ สาขาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ในช่วงเวลาที่อยู่ในศูนย์อบรม NRTC ก็ได้ฝึกฝนการใช้ชีวิต การทำงานรับใช้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่มันยังขาด คือ ความสัมพันธ์กับพระเจ้าที่มันเหมือนกับว่ามันยังห่างอยู่ มายด์อยากจะรู้จักพระเจ้ามากขึ้นอยากให้ความสัมพันธ์ที่ดีมากขึ้นจึงตัดสินใจเรียน DTS (Discipleship Training School) กรุงเทพฯ เพื่อที่จะได้รู้จักพระเจ้ามากขึ้น  และได้รับประสบการณ์ใหม่ๆกับพระเจ้าร่วมกับเพื่อนๆใหม่อีกด้วย และมีความคาดหวังว่า ตัวเรากับพระเจ้าจะมีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้น ต่อจากนี้ก็เชื่อว่าพระเจ้าจะจัดเตรียมหนทางข้างหน้าไว้ให้ฉันเช่นกัน

เมื่อเรียนที่ DTS

   ช่วงที่เรียน DTS สองเดือนแรกฉันได้รับประสบการณ์มากมายจากพระเจ้า เพื่อนๆ และสตาฟ และได้เรียนรู้ในหลายๆเรื่อง เช่น พระลักษณะของพระเจ้า การฟังพระสุรเสียง  การนมัสการ ในเรื่องต่างๆที่ได้เรียนมานั้นทำให้ฉันรู้จักพระเจ้ามากขึ้นและรู้ว่าพระเจ้าก็รักฉันมากที่ไม่สามารถที่จะอธิบายได้และมันทำให้ฉันกระตือรือร้นอยากจะได้ยินเสียงของพระเจ้า อยากจะได้รับการตรัสจากพระเจ้ามากยิ่งขึ้น  ในวันที่ 9เมษายน-21 เมษายน ที่ผ่านมาได้มีการออกประกาศระยะสั้นที่เมืองเวียดนามในอาทิตย์แรกก็มีการเรียนที่เมืองฮานอย  เรียนในเรื่องโลกทัศน์ของเราและของพระเจ้า  อาทิตย์ที่สองก็มีการออกประกาศที่เมืองบาวี่ในหอพักเด็กกำพร้า 2 ที่   แต่เหมือนไม่เป็นการประกาศเอาซะเลยขอเรียกว่าชำระล้างหอพักดีกว่าเพราะมันสุดยอดความสกปรกและทีมฉันก็จัดการให้มันสะอาดยิ่งขึ้นและนมัสการการพระเจ้าไปพร้อมๆกันเพื่อให้การทำความสะอาดนั้นเป็นการถวายเกียรติแด่พระเจ้าและในทุกๆวันที่พักอยู่ในฮานอยและบาวี่นั้นก็มีการใช้เวลากับทีมให้กำลังใจกันและทำหลายๆอย่างร่วมกันนับว่าเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ

 ก่อนที่จะมีการประกาศใหญ่ก็ได้เรียนอยู่ที่กรุงเทพระยะหนึ่ง มีการเรียนการสอนและในแต่ละเรื่องก็ทำให้มายด์รู้จักพระเจ้ามากยิ่งขึ้นและอยากมีหัวใจเหมือนพระเยซู หัวใจของพระบิดา สงครามฝ่ายวิญญาณ  การประกาศ การเป็นสาวกแท้ของพระเยซูและเรื่องรู้จุดหมายในชีวิตจากการออกแบบของพระเจ้า เรื่องต่างๆนี้ได้เรียนรู้มากขึ้นในการใช้ชีวิตรู้จุดมุ่งหมายรู้จุดยืนของตัวเองในแผนการของพระเจ้ามายด์รู้สึกว่าทุกอย่างที่ได้เรียนมันตรงข้ามกับทุกสิ่งในชีวิตของมายด์ที่ผ่านมาที่ใช้ชีวิตด้วยตัวเองตัดสินใจเองและการตัดสินใจของเพื่อนและใช้ชีวิตไปวันๆ  รักใครแทบไม่เป็น รักเป็นแต่ตัวเอง เรียกได้ว่าไม่รู้จักความรักเลยก็ว่าได้

   ในช่วงที่ออกประกาศในภาคใต้ที่จังหวัดพังงา-ภูเก็ต  มีพันธกิจมากมายที่ได้ทำ เช่น พันธกิจเด็กใต้สะพานสารสิน พันธกิจเด็กห้องสมุด  พันธกิจบ้านพักเด็กของคริสตจักรปันรักพระคริสต์  พันธกิจประกาศในตลาดประกาศกับแม่ค้าพ่อค้าลูกค้า สอนภาษาอังกฤษ จัดค่ายภาษาอังกฤษ ทำงานร่วมกับคริสตจักรเยี่ยมเยียนผู้เชื่อในคริสตจักรและบ้านใกล้เรือนเคียง พันธกิจเดินในถนนบางลา ในจังหวัดภูเก็ต พูดคุยกับหญิงขายบริการ และนักท่องเที่ยว และมีเล่นวอลเล่ย์บอลที่ชายหาดป่าตองเพื่อให้นักท่องเที่ยวมาเล่นหรือใครก็ได้เข้ามา พันธกิจประกาศในค่ายคนงานพม่าในป่าตอง และมีพันธกิจย่อยอีกมากมายที่ทีมมายด์ต้องยืดหยุ่นได้ตลอดเวลา

นี่คือการการเปลี่ยนแปลงมุมมองใหม่และความเป็นจริงที่ได้รับ

   ในช่วงเวลาที่อยู่ใน DTS นี้ก็มีมุมมอง ความคิดที่ใหม่ๆ  ที่ต่างจากการเป็นผู้เชื่อที่ผ่านมา เช่น เรื่องการฟังเสียงของพระเจ้า แต่ก่อนมายด์คิดว่าตัวมายด์เองไม่สามารถที่จะได้ยิน ได้เห็น มีนิมิต หรือความฝัน คิดอยู่เสมอว่าสิ่งเหล่านี้มันจะไม่เกิดขึ้นกับตัวมายด์ เพราะตัวเองมีความบาปมากมาย และไม่อ่านพระคัมภีร์ ไม่อธิษฐาน ไม่ใส่ใจที่อยากจะติดสนิทกับพระเจ้า และไม่ได้เป็นผู้รับใช้ที่มีหน้าที่ที่ใหญ่โตในคริสตจักร มายด์ไม่มีคุณสมบัติอะไรเลย  บางครั้งก็อยากจะได้รับสิ่งที่พิเศษจากพระเจ้าแต่มันก็มีส่วนหนึ่งในหัวใจที่ต่อต้านการรับการทรงสถิตเพราะมีความคิดหนึ่งที่มันไม่ได้มาจากพระเจ้าและพึ่งพาความคิดของตัวเองมากเกินไป และมุมมองใหม่ที่ได้รับจากการเรียนใน DTS คือ –พระเจ้าทรงสร้างเราเราเป็นลูกของพระองค์ แล้วมีเหตุผลอะไรที่พ่อจะไม่อยากพูดคุยกับเรา พระเจ้าทรงสร้าง ชายและหญิงและพระเจ้าต้องการให้มนุษย์นั้นมีความสัมพันธ์กับพระเจ้าตลอดไป คนทั้งโลกเป็นครอบครัวของพระเจ้า นั่นคือสิ่งที่พระเจ้าต้องการ  และผลคือการหลงหาย มายด์ได้รับคำโกหกจากครอบครัวจากสังคม คือถ้าเราทำผิดอาจมีการอภัย แต่ความสัมพันธ์จะไม่เหมือนเดิมและไม่มีการพูดคุยกัน นี่เป็นสิ่งที่ถูกต้องและเป็นจริงในสังคมแต่สำหรับพระเจ้า พระองค์เป็นผู้สร้าง พระองค์อยากจะสร้างความสัมพันธ์แม้ว่าอาดัมและเอวาจะไม่เชื่อฟังพระเจ้าและหลงผิดไป พระองค์ตามหา ทรงเรียก และพระองค์ยังทรงรักเขาเหมือนเดิม อวยพรเขา ในมุมมองของพระเจ้าพระองค์ทรงเห็นเราเป็นคนพิเศษ

เรามีค่าสำหรับพระองค์แม้เราจะทำผิดพระเจ้าไม่ได้หยุดที่จะมีความสัมพันธ์ที่ดีสำหรับเราแต่พระองค์ทรงมีเวลาที่ดี บางครั้งพระองค์ทรงพูดคุยกับเราแล้วแต่ตัวเราเองอาจจะไม่รู้ อาจจะผ่านผู้รับใช้ ผู้คนที่ไม่ใช่คริสเตียน ช่องการทำงาน ช่วงเรียน ช่วงที่อ่านพระคัมภีร์ ช่วงอธิษฐาน หรือช่วงที่เราพูดคุยกับคนอื่น และช่วงเวลาอื่นๆอีกมากมาย พระเจ้าทรงมีวิธีการพูดคุยกับเราในวิธีที่แตกต่างกันไป ทรงมีแผนการที่พิเศษสำหรับเรา ในเรื่องการฟังเสียงของพระเจ้า และไม่ใช่ว่าพระเจ้าพึ่งมาตรัสมาพูดคุยกับมายด์ในช่วงที่เข้ามา DTS แต่พระเจ้าอยู่กับมายด์ตลอดมาและตลอดไป

   อยากหนุนใจว่าทุกคนสามารถที่จะมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับพระเจ้าได้  ทันทีที่รับเชื่อพระเจ้า  คุณคือลูกของพระองค์ และพ่อจะไม่อยากคุยกับลูกเหรอ นี่คือการเรียนรู้สำคัญอย่างหนึ่งที่ฉันได้รับ  ขอพระเจ้าอวยพรค่ะ

Comments