ในปี ค.ศ.1952 เอฟเวอเรตต์ สแวนสัน นักประกาศชาวอเมริกัน ได้รับเชิญไปยังเกาหลีใต้เพื่อประกาศพระกิตติคุณกับทหารในกองทัพของสาธารณรัฐเกาหลี หลังจากเสร็จภารกิจ เขาน่าจะเดินทางกลับสหรัฐอย่างสบายใจได้ แต่ภาพของเด็กจำนวนมากที่ต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า อันเนื่องมาจากผลของสงครามยังคงติดตาเขาอยู่
เช้าวันหนึ่ง ขณะที่เขาออกมาเดินสูดอากาศ รถเก็บขยะคันหนึ่งก็แล่นเข้ามาจอด ห่างจากเขาไปไม่ไกลนัก เมื่อสแวนสันเดินเข้าไปใกล้ขณะที่พนักงานเก็บขยะกำลังปฏิบัติหน้าที่ สายตาของเขาก็พลันเหลือบไปเห็นมือน้อย ๆ โผล่ออกมาจากกองผ้าขี้ริ้วที่พนักงานกำลังจะใช้เท้าเขี่ยไปรวมกับขยะอื่น ๆ เขารีบวิ่งเข้าไปหมายจะห้ามพนักงานคนดังกล่าว แต่ไม่ทันจะอ้าปาก เขาก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า
ภารกิจของพนักงานเหล่านี้ไม่ใช่การเก็บขยะ แต่เป็นการเก็บศพของเด็กที่ถูกทิ้งให้นอนตายอยู่ข้างถนน โดยเด็กบางคนเพิ่งมาขอเศษเงินจากเขาไปเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา สแวนสันไม่อาจสลัดภาพที่เห็นออกไปจากหัวของเขาได้และได้แบ่งปันเรื่องนี้กับเพื่อนมิชชันนารีคนหนึ่งในเกาหลี เพื่อนมิชชันนารีของเขาไม่ได้พูดอะไรมาก นอกจากกล่าวว่า “ในเมื่อคุณได้เห็นความต้องการที่มีอยู่มากมาย และโอกาสที่ยิ่งใหญ่บนผืนแผ่นดินนี้แล้ว คุณตั้งใจจะทำอะไรกับสิ่งที่คุณเห็นบ้าง?”
คุณตั้งใจจะทำอะไรกับสิ่งที่คุณเห็นบ้าง? เป็นคำถามที่ดังก้องอยู่ในหัวของเขาตลอดทาง ที่บินกลับมายังสหรัฐ และเขาตัดสินใจว่าจะต้องทำบางสิ่งเพื่อช่วยเหลือเด็กเหล่านั้น แม้จะยังไม่รู้เลยก็ตามว่าความช่วยเหลือจะมาในรูปแบบใดและจากที่ไหน ทันทีที่กลับมาถึงสหรัฐ เขาก็ได้รับเช็ค 2 ใบ ใบหนึ่ง 50 ดอลลาร์และอีกใบหนึ่ง 1,000 ดอลลาร์ “นี่เป็นสิ่งที่ยืนยันกับผมว่าพระเจ้าทรงอยู่ในเหตุการณ์ทั้งปวงเหล่านี้” สแวนสันกล่าว
จากนั้นเขาก็เริ่มนำประสบการณ์ที่ได้รับในเกาหลีไปแบ่งปันตามงานฟื้นฟูต่าง ๆ ในสหรัฐ และในปีนั้นเอง คริสตจักรต่าง ๆ ก็ได้รวบรวมเงินถวายให้กับสแวนสัน เพื่อนำไปช่วยเหลือเด็กกำพร้าในเกาหลีผ่านทางครอบครัวหนึ่งซึ่งรับเอาเด็กกำพร้าเหล่านั้นมาดูแล นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จำนวนเงินถวายก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และสแวนสันได้จัดตั้งองค์กรแห่งหนึ่งขึ้นเพื่อรับเงินช่วยเหลือดังกล่าว โดยใช้ชื่อว่า The Everett Swanson Evangelistic Association (สมาคมเผยแพร่พระกิตติคุณ เอฟเวอเรตต์ สแวนสัน) และได้พัฒนารูปแบบการให้ความช่วยเหลือ มาเป็นการอุปการะเด็กแบบหนึ่งต่อหนึ่งในจำนวนเงินที่เท่ากันทุกเดือน
สิบปีหลังจากที่เขาได้รับการท้าทายจากเพื่อนมิชชันนารีผู้นั้น มีเด็กเกาหลีกว่า 10,000 คนได้รับความช่วยเหลือผ่านการอุปการะ เมื่อจำนวนเด็กที่รับการอุปการะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ สแวนสันจึงจำเป็นต้องย้ายที่ทำการจากห้องใต้ดินในบ้านของตนไปยังอาคารสำนักงานแห่งหนึ่งในชิคาโก และได้เปลี่ยนชื่อองค์กรมาเป็น Compassion Incorporated โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากพระธรรมมัทธิว15:32 ที่ว่า “เราสงสารคนเหล่านี้เพราะเขาค้างอยู่กับเราได้สามวันแล้วและไม่มีอาหารจะกิน เราไม่อยากให้เขาไปเมื่อยังอดอาหารอยู่”
สแวนสันเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ.1965 หลังจากที่บุกเบิกพันธกิจได้ 13 ปี จากนั้นศาสนาจารย์เฮนรี่ แอล.ฮาร์วีย์ ก็ขึ้นมาดำรงตำแหน่งประธานของคอมแพสชั่น จนถึงปี ค.ศ.1974 จึงได้ลาออกและศาสนาจารย์วอลเลซ อิริคสัน ก็ขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทน
ในปี ค.ศ.1968 คอมแพสชั่นเริ่มขยายพันธกิจไปสู่ประเทศอื่น ๆ อาทิ อินเดีย อินโดนีเซีย เฮติ และสิงคโปร์ และในปี ค.ศ.1978 ได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปยังโคโลราโด สปริงส์ รัฐโคโลราโด ศาสนาจารย์วอลเลซ อิริคสัน ได้เกษียณอายุลงในปี ค.ศ.1993 หลังจากนั้น ดร.เวสส์ สแตฟฟอร์ด ก็ขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทนจวบจนถึงปัจจุบัน
นอกจากสหรัฐแล้ว ยังมีประเทศอื่นที่เข้ามาร่วมพันธกิจกับคอมแพสชั่น ในฐานะประเทศผู้ให้การอุปการะด้วย โดยในปี ค.ศ.2008 มีเด็กที่รับการอุปการะผ่านโครงการของคอมแพสชั่นกว่า 1 ล้านคนใน 25 ประเทศทั่วโลก และมี 12 ประเทศที่ร่วมพันธกิจกับคอมแพสชั่น ในฐานะผู้อุปการะ รวมทั้งประเทศเกาหลีซึ่งเคยเป็นผู้รับการอุปการะและเป็นจุดเริ่มต้นของพันธกิจ
จุดเริ่มต้นของคอมแพสชั่น การดำเนินงานในประเทศไทย พื้นที่ทำการพันธกิจ พันธกิจหลัก ยุทธศาสตร์หลัก ค่านิยมหลัก รากฐานการทำงานของคอมแพสชั่น รูปแบบการทำพันธกิจ ความชัดเจนของคอมแพสชั่น |
|